به گزارش پایگاه خبری نور، ماجرای کانال روباز نفتک در مسجدسلیمان – روبروی لین ۳ راه و ترابری، بعد از پل لین هفتم، روایتی است از آنچه قرار بود خدمت باشد و به تخریب تبدیل شد.
ساکنان می‌گویند از سال ۸۷ پیگیر احداث دیوار حائل و سیل‌بند برای این کانال روباز بوده‌اند و در این سال‌ها درخواست‌های مکرری داشته‌اند. پس از چندین سال، شهرداری با هزینه بیت‌المال پیمانکاری را تعیین کرد و دیوار حائل کانال احداث شد؛ اما به گفته اهالی، این کار ناایمن و بدون نظارت کافی انجام شد و بدون هیچ‌گونه شیب‌بندی یا کف‌سازی!
حالا بعد از چند سال، شهرداری برای لایروبی همین کانال اقدام کرده؛ اقدامی که دیواره‌های آسیب‌دیده را تخریب کرد و با نخستین بارش باران، همین دیواره‌های تخریب‌شده بر سر فاضلاب خروجی خانه‌ها فرو ریخت و راه فاضلاب مردم را بست.
اهالی می‌گویند: «رفتند لایروبی کردند، دیواره‌ها خراب شد و با اولین باران مابقی‌اش هم ریخت حالا راه آب و فاضلاب مردم بسته شده!»
ساکنان تأکید می‌کنند که برای پیگیری این وضعیت به شهرداری مراجعه کرده‌اند، اما شهرداری صراحتاً اعلام کرده که «برای بازسازی و ترمیم فعلاً هیچ کاری نمی‌توانیم انجام دهیم و اینک درخواست اهالی از شورای تأمین شهرستان مسجدسلیمان، رسیدگی به این وضعیت است.
خواسته اهالی روشن است: شیب‌سازی، آسفالت، احداث سیل‌بند و ترمیم و بهسازی کانال، تا هم دیواره‌ها به وضعیت ایمن برگردند و هم راه فاضلاب مردم باز شود.
این در حالی است که مسجدسلیمان در آستانه فصل بارش و تحت تأثیر پدیده ال‌نینو قرار دارد؛ پدیده‌ای که بارش‌های سنگین را محتمل می‌کند و کانال تخریب‌شده و مسدود، می‌تواند به خطری جدی برای منازل اطراف تبدیل شود.
سؤال اهالی نفتک ساده است: کانالی که با لایروبی تخریب شد و با باران فرو ریخت، قرار است تا قبل از بارش‌های سنگین ال‌نینو با چه طرحی و در چه زمانی ایمن شود؟
